آن شیپ آو لاو اند ریلیشن

هیچی. مطلقا هیچی.
به هر حال مدتی دور بودن از مسیر همین چیزارو هم داره.
به علاوه باخت دادن دیگه قدیمی شده. موو کردن وقتی هنوز ریشه ای نزدی علنا به نظرم حق طبیعی ای محسوب می شه. و مهارت هایی هست که هنوز نمی دونم.
احتمالا در این پروسه بهترین گزینه مقداری سکونه. و جدی نگرفتن تنش ها.
آره.
و طبعا آنالیز.
اما حقیقتا دلم می خواد که یه رابطه ی پر انرژی و سازنده شروع کنم. حقیقتا مقداری هم دم بختم. اما از طرفی هم فضای شخصی برای من بسیار سازنده است. یه مقداری اگه قابل اعتماد تر، یه مقداری اگه ثابت تر و یه مقداری اگه فعال تر بشم احتمالا همه چیز قشنگ می شه.
جای خالی خب البته موجوده.
اما جایگاهی که دوست دارم توی جاش بیفتم چیه؟ چه جور جاییه؟ چه جور سکه ای باید باشم که در اون جا که دوستش دارم باشه؟ قابل به دست آوری اند.
صال داره تموم می شه. صال.
و باید سر و سامونی به کل سیستم بدم. آره.

یک اسکنر تاریک نگر...